تقاضا و قیمت خرید را برای شش دوره وارد کنید. مدل، مقدار سفارش هر دوره را طوری انتخاب می‌کند که تقاضای معلوم پوشش داده شود و مجموع هزینهٔ خرید، سفارش‌دهی و نگهداری کمینه شود. نتیجه را با سیاست سادهٔ «فقط به‌اندازهٔ نیاز جاری سفارش بده» مقایسه کنید.
همهٔ مقدارها عدد صحیح‌اند. هزینه‌ها واحد فرضی دارند و قیمت واقعی بازار نیستند.
| دوره | تقاضا (واحد) | قیمت خرید هر واحد |
|---|---|---|
| دورهٔ ۱ | ||
| دورهٔ ۲ | ||
| دورهٔ ۳ | ||
| دورهٔ ۴ | ||
| دورهٔ ۵ | ||
| دورهٔ ۶ |
در هر دوره، سفارش در ابتدای دوره تحویل می‌شود و همان دوره می‌تواند برای تأمین تقاضای آینده نیز پیش‌خرید انجام شود. محدودهٔ ورودی‌ها برای خوانا ماندن نمونه محدود شده است.
برنامهٔ کم‌هزینه می‌تواند در یک دوره سفارش بیشتری بدهد تا از قیمت مناسب‌تر یا کاهش تعداد سفارش‌ها استفاده کند؛ اما هر واحد نگهداری‌شده نیز هزینه دارد.
فقط کسری موجودی برای تقاضای همان دوره سفارش داده می‌شود
برنامه‌ریزی پویا با همان تقاضا و محدودیت‌ها
ارتفاع ستون‌ها با ظرفیت انبار مقیاس شده است. مقادیر دقیق هر دوره نیز در جدول زیر آمده‌اند.
| دوره | موجودی اول دوره | مقدار سفارش | تقاضا | موجودی پایان دوره | هزینهٔ دوره |
|---|---|---|---|---|---|
| در انتظار محاسبه… | |||||
هدف: کمینه‌کردن مجموع هزینهٔ خرید، هزینهٔ ثابت سفارش‌دهی و هزینهٔ نگهداری موجودی پایان هر دوره.
برنامهٔ کم‌هزینه: برنامه‌ریزی پویا حالت‌های مختلف موجودی پایان هر دوره و مقدار سفارش شدنی را مقایسه می‌کند. با توجه به افق شش‌دوره‌ای و دامنهٔ عددی کوچک، جواب بهینهٔ همین مدل قابل محاسبه است.
سیاست ساده: فقط به‌اندازه‌ای سفارش می‌دهد که کمبود همان دوره را جبران کند؛ برای تقاضای آینده پیش‌خرید ندارد. هر دو روش از موجودی اولیه، سقف سفارش، ظرفیت انبار، قیمت‌ها و هزینه‌های یکسان استفاده می‌کنند.
فرض‌ها و محدودیت‌ها: تقاضا قطعی و از قبل معلوم است؛ سفارش در ابتدای همان دوره در دسترس قرار می‌گیرد؛ کمبود مجاز نیست؛ فقط یک قلم کالا و یک منبع تأمین در نظر گرفته شده و ضایعات، تاریخ انقضا، تخفیف حجمی، حداقل اندازهٔ سفارش، زمان تأمین و جریان نقدی مدل نشده‌اند. هزینه‌ها فرضی‌اند و خروجی، توصیهٔ خرید واقعی نیست.
